1 Mart 2014 Cumartesi

Göğün Memesi

Gök eski bir öyküydü biraz
Her gün yenilenmeyi bilse de

Süt verirdi gece
Ay memeden

Beşiklerde çocuklar emerdi
Uyanmadan daha anneler

Anneler çocuklar doyunca uyanırdı
Memeyle ağız arasında uykuya dalarken melekler

Gök eski bir kuştu biraz
Biraz daldı
Uzun uçuşta yorulmuş kuşu bekleyen
Ağaçta kanat sesinin neşesi vardı


Bakmak vardı
Çalı dibinden
Kaya üstünden
Pencereden
Yaşlı bakışlar kendi içine akardı
Genç bakışlar dışarı taşarken

Öyle inanırdık
Birlikte uyur, birlikte uyanırdı suyla toprak
İnançlarımız şarkılarla akardı

Bizim öykümüz mü önce bitti
Göğün öyküsü mü sormadık

Ne yağmura inanan kaldı
Ne yıldırıma kanan
Ne de şaşıran bunlara artık

Bir kazaymış yaşamak







0 yorum:

Yorum Gönder