11 Eylül 2013 Çarşamba

Kendine İnandırılmak


İnanmaya mı başladın senin hakkında söylenenlere? Herkes için yetecek alkış ve kargış saklıdır her zaman yedekte. 
                                        Tek ve basit bir koşulla kapanır ağ... ve isyan denemez her zaman, kabulden sonraki itiraza.

Ne yapacaksın şimdi?
Sen olduğuna inandığının yapması gerekenleri mi?
                                                                                  Yeni bir akıl kökleniyor demektir içine doğru, yeni bir zihin işlemeye koyuluyor zihninde, her yanıt istendiğinde senden.


Soruyorlar: Kimsin sen?
(Hiçbir zaman dostluğu hedeflemez kimlik sorgusu. Dostluk başlangıçta değil sondadır.)
Derhal yanıtlayabilirsin o zaman:

Adımdaki yükü taşıyabileceksen, söylemekten kolay ne var, senin için de en kolayıdır belki, en zoru, belki de…

Yaşımdan ister yaşamımı ölçersin ister ölümümü. Ardımda kalanları öğrenirim böylece ben belki, önümde duranı, belki de…

Nereden nereye gittiğimi söylemem en kolayı belki, bildiğimi söylemem zor yine de, kolayca söylesem bile. Bir yön varsa birlikte yürünebilecek, senden duyarım, belki de.

Bir armağanım olabilir sana, soruların bitince. Ama birlikte bulmamız gerek bunu, belki de.

Bin bir yüküm de var beraberimde, herkes kendi yükünü taşır yol boyu. Değişiriz yolda, belki de.

0 yorum:

Yorum Gönder