24 Kasım 2011 Perşembe

Yaşam Geçişi

Açılma


Yalnızlık
Sadece başlangıç

Taşı görürsün. Hafif
Elinde dünya ağırlığı
Tutarsan...

Bilincin taşı oynar, yürüdükçe
Çağrılar arasında oyalanmadan

Göğe bakacaksın sonra, nedensiz
Bakarken sende
Taşın bilinci

Yalnızlık
Sadece sonuç


Çocukluk


Dönüş yok diye
Seninle gelmeyecek değil
Aradığında bulamadın diye


Gençlik


Kazadır
Çocuğun üstünden geçen
Dünya

O taş yuvarlanır
Üstümüze en son
Beraberinde ilk arzu


Yol


Geliyor musun
Arkadaş?

Hedefler


Bir gökkuşağı daha bulmalıyız üzerinden atlayacak
Sonra bir daha, sonra bir...

Üstünde uyunacak bir ağaç
Dalgalarına binilecek bir deniz...

Hep kaçmalıyız, hep
Dağı uzaktan ölçenden
Kumu tartandan
Çiçeği sayıp yükleyenden

Haydi tırmanalım, yuvarlanır düşeriz sonra, haydi, yatalım, yalanır temizleniriz, haydi biz de sayalım: Bir çiçek! Bir daha! Bir daha!


Kalıt


Havada çizili. Dünya

Bir sap çiçek
Sana
Sevgiyle:
“Al, sen de yapabilirsin.”

Al ve çiz
Kendi dünyanı
Kendi havana...

Ben çiçeği seçtiydim o vakit, teleği seçer biri belki, biri belki bir başka kalıtı. Belki de havadaki dünyadan çıkarır onu yeniden çizecek çiçeği...

Öyle çok ki
Çiz bak
Havada dünya

Bir tane de sen bırak...




(Kirpi Şiir, 2. Sayı, Temmuz-Ağustos 2009)

0 yorum:

Yorum Gönder