26 Aralık 2010 Pazar

KIRIKLAR

Kırıklar

1

Yollar sarı. Yapraklar ve ufuk
Ömrün altın yağmuru. Dallardan
Zihne sıçrayan huzursuzluk
Bileceksiniz, yaz bitti.
Yaz!
Bitti... Erimiş altından akıntı

Bitiyor güz de... Eldeki
Ceviz boyası, kulaktaki hışırtı...

Gülümseme donarsa
Yaşam da donar
Sonrasında ne var?
Umut sussun
Sınıfın kalanı versin yanıtı



2

Serviler yeşil. Kopkoyu
Salasını okur
Düşmüş yaprakların
Yumuşak iğnelere:
Ölümdür
Solmayan

Geçen kıştı
Soğukla boğuştuk
Baharda yaşamla

Yalnız da geçer
Güz dediğinse



3

Güz geldi
Gördüm
Rüzgardaki çalımını
Mevsimlerin güzü, ömrün

Bırakın kurumlansın
O karınca
Ben ağustosu süzdüm
Fısıldarım
Dostların kulağına



4

Karı bekliyorum:
Ellerim göğüslerimin üzerinde
Renkleri öteleyen taneler
Zemheri abanozundaki beyaz serap
Yaprak hışırtısı kulağımda, demlik uğultusu

Sırt sırtayız
Sen ve hayalin
Ağacımız yapraksız
Odamız kapısız

Bir sınavdır güz
Kazanana bir kış
Kaybedene bir kış



5

Kar üstünde bir kalabalık. Bekliyor
Beklenmeyeni ve herkesin beklediğini

Kar. Yamaçta kar var. Tepede
Çalıda, servide, havada... Kar

Kapandı gidenlerin izi
Beyaz
Bir yüzü örtünün
Siyah bir yüzü...

Dünya
Bir madalyon
Dönen havada
Kimde sıra?

Çocuklar pencerede. Serçeler
Kadınlar kapıda. Saçakta
Buz. Bekliyoruz...

Biri gelmeli... Biri gelmeli
Kardan geçip gidenlerin biri

Hazırlanıyor bekleyenler
Hiç hazır olunamayana:
Biri mendilini hazırlıyor
Biri gözyaşını
Biri anılarını hazırlıyor
Biri kendini
Biri mendilini yitirecek, biri gözyaşını, biri anılarını, biri kendini...

Kar...
Karın bugün çok yakıcı bir şarkısı var

0 yorum:

Yorum Gönder