11 Şubat 2011 Cuma

Bağ

Sendeyim. İçine doğdum
Öfkenin doğduğu yerde
Sevincinin, sevişinin

Bulutlarının gittiği yöne mi gideyim, sularının?

*
Elin uzansa elimi bulur
Beni ittiğin yerde bulursun. Çektiğin
Gölgenin içinde gölgeyim

Seninle oldum, seninle niçin ölmeyeyim?

Denizim. Seni yansıtırım
Sen ağlaşırken maviyle yüz yüze
Yüzün, mavide pencere

Seni gördüm, daha ne göreyim?

Işığım. Senden yansırım
Sen uçarken katlar açıp
Göğün içinde kendine

Sığındığın buluta nasıl imrenmeyeyim?

Hiç dokunulmamış bir yer var sende
Baharın geçerken keşfettiği
Baştan yarattığı belki de

Sen taştıysan, ben sınırı nereden bileyim?


Bu senin akılda kalma biçimin
Biliyorum, beyaz oluyorsun
Beyazla karışıp, siyah, siyahla

Silahımsın, niçin ilk kendime çevirmeyeyim?

*
Ağırlığını tartıyorum
Boy verirken gölünde bir ömür
Günlerini saymadım, yine saymıyorum

Senin dünyam olduğunu kime söylemeyeyim?

 *
Acılı bilincinim senin
Her gün yeniden acıttığın
Acım ve bilincimsin

Kendim için sustum, senin için mi dillenmeyeyim?

Gül kızılı bir esrime yayılıyor
Vaktiyle bizim olduğumuz bahçeden
Artık bizde olan bahçeye

Bakıyorum, gülümseyerek, döktüğümüz yaprakların tarihine...

0 yorum:

Yorum Gönder