13 Haziran 2011 Pazartesi

KARADUYGU

İçe kapanırsın. Bitimsizdir
Uzamındaki düşüşün: Dış
Hiç sönmediği yer, konağında
Güneşsi bir ateşin. Gözün
Hiç kapanmadığı...

Yaşlarla gelir
Cümlelerin ötelediği tufan
Yalnızken
Başka biri gibi 
Durur masada
Elinin gölgesi:

Ruhun kanı
Harflerde akan
Bir içlenme
Biçimlenir
Sayfada

Parmakları devindiren
Hüznü kalemin

Belirir yanı başında
O ana dek ayrımsamadığın...
Varlığı varlığına denk:
Gövdesiz, gölgesiz ve gerçek
Harflerden ve sayfadan

Yükselir derinlerden
Güne yedirdiğin öfke

Nerdedir 
Gözlerin 
Ellerim için olan
Nerde gözyaşın dilim için?
(1997)

0 yorum:

Yorum Gönder