10 Aralık 2018 Pazartesi

Kılıç şöleni

Hayko'ya

Şölen var, hiç çağırılmadığımız kılıçtan artanları yiyecekler birazdan dünden beri yedikleri gibi önceki günden ve önceki ve önce
ki bugün yine: "Demirden bir istem süpürüyor göğü."
bildiğimiz gök
bilmediğimiz maviyle değişiyor
çelik mavisi iştahla
bakıyorlar boynuma


boynum kıldan ince
adıma bakıyorlar, adımı söylüyorlar emin olmak için nereden yemeye başlayacaklarına adım ele veriyor beni nereye saklansam da şah damarımda atan ölmediğim korkusu ölenlerle bile Adımı görüyor adımı söylüyor iştahla Adım bir damgadır benim dilim bir damga silinmez kanımı kılıçta yaladığında şarkılarımda söylediğim gibi gah kuytuda gah meydanda
Şarkılarımız söyleniyor
bizsiz gecede
bildik
başka damarda
çağlıyor artık neşenin kanı
neşemizin kanı
yaşamın

toprağa ve suya ayrışıyor
ilk pıhtısı
ne sözümüz kaldı
ne sesimiz
ne de yankıyacağı dağ

Dağ
artık kendi anısı
Kirpikte kar birikiyor
tende uyku
En iyi bildiği
vuruşunu yapıyor yaşam
kalbin davuluna
Senin kalbin ve benim

Bir silinmiş adın seslenişinde
yalıyoruz ömrün kalıntılarını

boğazımdaki yumru büyüyor
başımın üstünde sallanırken
arttığım kılıcın gölgesi



0 yorum:

Yorum Gönder