20 Mayıs 2011 Cuma

Ev

I

Çatıda ağır bir taç
Üstünde mavi. Artık ulaşılmaz
Eskil yıldırımlar uyur duvarlarında
Bir hançer, kımıltısız
Göğsün üstünde
Gövde boyunca uzanmış bir kılıç
Ve bir ip...

Bir tanrı bekler orda, hiç olmayan
Eşikten sıyrılır içeri... Görünmez
İplerden biri çeker kapıyı
Dışarda kalır gölgesi
Hiç olmayan bir tanrı: Elinde
Bir başka ip, birkaç gözbağı
Siyah...

II 
Tavanı delen ağaca doğru yürür
Orta yerde, ağacın yerin alan direğe...
Direğin yerini alan hayale...
Yukarıda boşluk
Açılan hiçbir yere
Altın sarısı taç, üstünde
Mavi ve ah
Artık ulaşılmaz.

III

Sürdürür altında tapınısını
Çeker çevirir eşyayı, kadını, çocukları
Bir tanrı
Olmayan
Artık...

Adam boşluğa bakar, kadının soluduğu
Kadın boşluğa bakar, adamın
Ve fotoğrafların soluduğu...

Çığlıklarının yumağını kovalar çocuklar
Adamdan, kadından, fotoğraflardan yankıyan

Fotoğraflardan çocuklara
Bir çözülür, bir düğümlenir
Karmakarış
İp

IV

Kaynaksız bir öfke doldurur uzamı
Ve okşar öfkesini
Harcında gizli nice ağız
Cellat nefesiyle nemlenir duvar. Cam buğulanır
Kurban ayartır kurbanı. Sevecen
İpi kanıksar boyun
İlmeği ezberler

Yeni bir resim asılır duvara. İçinde
Çocukların adama ve kadına baktığı
Yokluğa...

0 yorum:

Yorum Gönder