utay

Abdullah Cömert davası, Antakya’dan Balıkesir’e taşındı. “Taşımalı adalet”, adaletsizliğin oto yolu oldu. Dava taşıma yoluyla yargı, “doğal yargıç” ilkesini kendi eliyle imha ediyor.

Bir kanatta bir karabulut geçerdi istek Dokunup bir nefeste isteğine rüzgârın Döner serpiştirirdi tasasız alına Sevinç tozlarını Uçuşurdu başının üstünde O çifte kelebek Gözkapaklarına konar beklerdi Öylece, kımıltısız Dinginlikle mayalanırken Yastığının altında Yeni istek O zamanlardaydı Ağır bir sezgiyle koşardı ardından Geriye vınlamasını bırakıp yiten bıçak gölgesinin Çeşmenin sessiz kavalında Yatıştırırdı şaşkınlığını Aldırmazdı Gözyaşlarının onardığı Yumuşak darbelere İnanmazdı Gülüşün yanağındaki kıymığın Tanrının parmaklarından fırladığına Yıkılmış atın acısını işlerdi Toprağının tutanağına Tutsak kartalın teleğinde kayıtlı doruğun Kıvrak kırlangıçlar geri getirirdi Onlarla uçsun diye savurduğu taşları Ona dokundurmadan Terletirdi sürüp Parlak koşumlarıyla Etrafında atını Yazgının süvarisi Efsanelerin getirdiği müjde Doldururdu yerini Terkisine alıp götürdüklerinin Kalan boşlukta bir sızı...

Zarokên Wî Tay Cemal ve Hasret'e, hasretle... "En kötü zaman, yönetenin ve halkın kötülüğünün birleştiği zamandır." (İbnu'l Mukaffa) “Em herin wî tay.” “Karşı yakaya geçelim.” Wî tay. Utay. Utaya gidelim. Baharda karlar erimeye başlayınca dereler coşar. İki adam boyu kayalar, fındık kabuğu gibi, ceviz kabuğu gibi ırmak olmaya öykünmüş derede döne döne gider. Karşı yakaya geçiş imkânsız gibidir. Belki bu imkansızlıktan, wî tay, öte yaka seslenir gibidir derenin homurtuları arasından. Bahar, coşkudur. Çağrıdır. Çağrıya uymadır. Uymamak imkânsız gibidir baharın çağrısına, hele deli kanlıyken. İşte o zaman, o bahar toprağı, otu, börtü böceği canlandırınca, gençlerin yüreği de canlanır. "Dilên xortan jî heşar dibî." O zaman karşı yakaya geçmek, aileye, konu komşuya, köye, aşirete erginlik imtihanıdır. O zaman karşı yakaya, “wî tay”a, “utay”a geçmek, kara gözlü, kara belikli dotmam’a ya da qîza ciran’a inceden, sadece yere bakarken alınıp v...

Bana meslekte bir dağ olduğunu farklı farklı tarz ve ifadelerle gösteren Reha Mağden ve Haluk Aytün’ün aziz hatıralarının önünde, tüm çalışma arkadaşlarıma selam ve teşekkür ederim. Bu kişisel bir yazı. Bir veda. Hem kişisel yaşamımın, hem bir medya kuruluşunun 18 yıllık döneminin sonu. Kağıttan Radikal’in sonu. Önünden film şeridi gibi geçiyor her şey. Filmden bana kalanlar içinde aktarabildiklerimi aktarmayı deneyeceğim, sabrınıza sığınıp. ** Şahname’den iki karakter: Temiz Dinli Ermâyil ve İleriyi Gören Kermâyil. İki yoldaş zalim Dahhâk’ın sarayının mutfağına girerler. Amaçları, zalimin yılanlarına her gün beyinleri çıkarılıp yedirilen iki genci kurtarmaktır. Kavim inim inim inlemektedir. İlk iki genç getirildiğinde birini öldürürler. Diğerini “mamur olmayan yerlerde dolaşma sakın” öğüdüyle dağlara yollarlar. Öldürdükleri gencin beynini, bir koyun beyniyle karıştırıp zalimin yılanlarını aldatmayı başarırlar. Böylece her gün bir çocuğu öldürür, birini kaçırırlar. (Şahnam...

Haklı, zorlu ve önemli bir mücadeleyi yürütüyorlar. Davetleri var. Buyrun: BASINA ve KAMUOYUNA.. DAVETİMİZDİR.. 3 Yıl aradan sonra nihayet açılan ceza davasının 3. duruşmasındayız. BEDAŞ VE ALKAMA ÇALIŞANI ERKAN KELEŞ DAVASI : ONLARCA İHMAL VE DENETİMSİZLİKLE GELEN İŞ CİNAYETİ.. Erkan KELEŞ, 2010 yılında Ramazan Bayramının 2.gününde evinden işe çağrılarak,  10.09.2010 tarihinde işvereni tarafından gönderildiği Gaziosmanpaşa- Arnavutköy Haraççı Merkez Mah.Eski Edirne Asfaltı caddesindeki elektrik arızasının giderilmesi işinde, elektrik çarpması sonucu hayatını kaybetti. Gaziosmanpaşa Cumhuriyet Savcılığı tarafından atanan Bilirkişi Heyetinin Raporuna rağmen aradan 3 yıl geçti. Sorumlular belli olmasına rağmen… Elektrik gibi tehlikeli işlerde çalışan bütün işçi kardeşlerimizin yaşadığı trajediye son vermek umuduyla adalet aradık. Ceza Davası açıldı. Hem de ‘olası kast ve bilinçli taksirle ölüme sebebiyet vermekten..’ Yargılananlar BEDAŞ ve Taşeron Şirket ALKAMA...

PKK çocukları versin.  Çocuk mapusları kapatılsın.  Çocuklara zorla başka dil öğretilmesin.  Çocuklar çalıştırılmasın.  Vicdani ret tanınsın... Dersim arşivleri açıklansın, hani orada da kaçırılan çocuklar vardı. Ha, bir de yeri gelmişken, devlet çocukluğumu geri versin.