utay

Hacı Lokman Birlik, Siyabend Zana IŞİD kafa kesme, suda boğma, damdan atma gibi öldürme yöntemlerini görüntüleyip yaymayı seviyor. Niye? Çünkü, Susan Sontag 'ın bildiğini o da biliyor: "Fotoğraf musallat olur." Zihne çakılır. Zihne, ruha, kalbe. Tasallut eder. Tasallut altındayız biz de. Ulus Baker bir keresinde, "Görüntü zihne saldırıdır" demişti. Görmek, duymaktan, okumaktan ve sair bilme yollarından farklı olarak, daha sert bir darbe üretiyor insanda. Zihinde. Ruhta. Kalpte. Saldırı altındayız. "Kör olaydım da görmeyeydim" denilir ya . Hasan Hüseyin, deyimi tersine çevirmişti: "Kör olma da gör beni." Şair, vahşetin görülmesinden kendi insanlık anlayışına uygun bir umut görmüştü: Belki, görmen seni de etkiler. Seni, katili. Seni, katilin yaptığını görmek istemeyeni. IŞİD, görüntüleri savaşın bir parçası olarak kullanıyor, sistematik biçimde. Görüntü, söz, ses, her tür bilgi, savaşın bir parçası çünkü. Biliyor. Kafa kesiyor, suda ...

Yazı Radikal İnternet'te yayınlandığında can kaybı 900'lerdeydi. Yazının çıktığı gün 1000'i geçti ne yazı k ki .    "Fotoğraflar, ayrıcalıklı kesimlerin ve hayatlarını emniyet altına almış olanların görmezlikten gelmeyi tercih edeceği konuları “gerçek” (ya da “daha gerçek”) kılmanın vasıtasıdır." Böyle diyor Susan Sontag. Gerçek, bir tane değil yani. “Daha gerçek” var. Daha dahası da var. Bangladeş’te 24 Nisan’da binlerce çalışanın üstüne yıkılan, 1000 den fazla insanın öldüğü o binanın enkazından tüm dünyaya yayılan fotoğraftaki gibi.