CEZAYİR KASİDELERİ 9


Sevinç yoldaş kılmamış mıydı bizi
Güzdü. Güzeldi
Düşen yapraklarıyla
Düşmeyen yapraklarıyla

Yeniden nemlenen toprak
Anlatımızın demleneceği kışı karşılamaya hazırlanıyordu

Korkunun sütü
Yaksa da dudaklarımızı
Öykümüzde yolumuzun ince parmaklara uğrayacağını umuyorduk
Parmaklıkları dövüyordu ecel demircileriyse
İpleri örüyor, hançerleri biliyordu

Yitsek de siyah gözbağımızın ardında
Dünya vardı, biliyorduk, görmüştük...

_____________________________________________________________________________________

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17/son

(1997-2000 yılları arasında yazıldı. Tamamı 17 şiirdir. 2006 yılında Cumartesi Şiir'de yayınlandı.)