CEZAYİR KASİDELERİ 2

Güzdü. Güzeldi
Bizimle dönüyordu dünya
İçine yerleştik
Çevirdiğimiz çemberin
Ve hızlandı koşumuz

Ağzı açılıp kapanıyor. Ağızları
Sesleri, sözcükleri, ağızlarından
Çıkmadan yumuşayıp siliniyor
Ne söylediklerini anlıyorum yine de... Garip
Sözcüksüz bir dil... Aramızda
Ses geçirmeyen saydam bir tabaka var
Her devinim
Bir darbe

Sıvı dolu bir küredeyiz
Baştan beri konuşulmamış
Bir dili konuşuyoruz
Aynı anda çözüyoruz gizlerini onun:

Söylemek istediklerim,
Söylediklerim değildir
Söylediklerim söylenmiş değildir...

Hala açık
İçinden atıldığın ağız
Kendini yiyiyor
Evren
Kendini tükürüyor
_____________________________________________________________________________________


1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17/son

(1997-2000 yılları arasında yazıldı. Tamamı 17 şiirdir. 2006 yılında Cumartesi Şiir'de yayınlandı.)

0 yorum:

Yorum Gönder