CEZAYİR KASİDELERİ 10

Onu anımsamamaya çalışıyorum
Giderek, yok etmeye...
Başlangıçta benim için bir dayanak olacağını umduğum varlığı açık bir tehdide dönüşüyordu. Yok olmasını düşledim. Hiç olmamasını...
Kardeşimdi
Yok olarak kurtulacağımız ikizim
Çığlıkları daha yaralayıcıydı
Ellerinden
Gülüşü
Çığlıklarından...

Yok olmayı düşündüm
Hiç olmamayı
Geçmiş ve gelecek
bitimsiz bir şimdiki zamanda erimişti
O ise zamanın en iğrenç, en tehditkar varlığıydı. Bilincimde hiç erimeyen bir yağ damlasıydı; varlığıma saplanmış kıymık.
Tutuştu
Yandım
Tutuştum
Yandı
Aynı acıyı tadıyorduk
Hiç bir şey olmamanın acısını
hiç bir kimse...

_____________________________________________________________________________________

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17/son

(1997-2000 yılları arasında yazıldı. Tamamı 17 şiirdir. 2006 yılında Cumartesi Şiir'de yayınlandı.)

0 yorum:

Yorum Gönder